ହଁ, ଓଡ଼ିଶାରେ ୨୦୩୬ ସୁଦ୍ଧା ୫୦୦ ବିଲିୟନ ଡଲାର ଅର୍ଥନୀତି ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି। କିନ୍ତୁ ଏହି ମହାକାଙ୍କ୍ଷୀ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ଦ୍ରୁତ ଏବଂ ଲଗାତାର ଆର୍ଥିକ ବୃଦ୍ଧି, ସୁଦୃଢ଼ ପ୍ରଶାସନ, ଶିଳ୍ପ ବିସ୍ତାର, ଭିତ୍ତିଭୂମି ଉନ୍ନତି ଏବଂ ବ୍ୟାପକ ନିଯୁକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି ଆବଶ୍ୟକ। ଓଡ଼ିଶା ସରକାର “ସମୃଦ୍ଧ ଓଡ଼ିଶା ୨୦୩୬” ରୋଡମ୍ୟାପର ଅଂଶ ଭାବେ ଏହି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ପୂର୍ବରୁ ଘୋଷଣା କରିସାରିଛନ୍ତି।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଓଡ଼ିଶାର ଅର୍ଥନୀତି ପ୍ରାୟ ୧୨୦ ବିଲିୟନ ଡଲାର ଅଟେ। ଆସନ୍ତା ଦଶକ ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ ୫୦୦ ବିଲିୟନ ଡଲାରକୁ ନେବା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆକାର ଠାରୁ ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚ ଗୁଣା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବୃଦ୍ଧି କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯଦିଓ ଏହି ଲକ୍ଷ୍ୟ କଠିନ, ତଥାପି କିଛି କାରଣ ଏହାକୁ ସମ୍ଭବ କରିପାରେ।
ଓଡ଼ିଶାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଏହାର ପ୍ରଚୁର ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦ। ରାଜ୍ୟରେ ଲୋହାପଥର, କୋଇଲା, ବକ୍ସାଇଟ, କ୍ରୋମାଇଟ ସହ ବିଭିନ୍ନ ଖଣିଜ ସମ୍ପଦର ଭଣ୍ଡାର ରହିଛି। ଭାରତର ଇସ୍ପାତ ଓ ଖଣି ଶିଳ୍ପରେ ଓଡ଼ିଶା ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଇସ୍ପାତ, ଏଲୁମିନିୟମ, ପେଟ୍ରୋକେମିକାଲ ଓ ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବଡ଼ ବିନିଯୋଗ ଆଗାମୀ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ ରାଜ୍ୟର ଜିଡିପିକୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବଢ଼ାଇପାରେ।
ଭିତ୍ତିଭୂମି ଉନ୍ନତି ମଧ୍ୟ ଆଶାର ଅନ୍ୟତମ କାରଣ। ଓଡ଼ିଶାରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ସଡ଼କ, ବନ୍ଦର, ରେଳପଥ, ବିମାନବନ୍ଦର ଓ ଶିଳ୍ପ କରିଡୋରର ବିକାଶ ହେଉଛି। ପାରାଦୀପ ବନ୍ଦରର ସମ୍ପ୍ରସାରଣ, କୋଷ୍ଟାଲ ଇକୋନୋମିକ ଜୋନ, ଭୁବନେଶ୍ୱର-କଟକ ରିଙ୍ଗ ରୋଡ଼ ଓ ନୂଆ ରେଳ ଏବଂ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ପ୍ରକଳ୍ପଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟାପାର ଓ ଶିଳ୍ପ ସଂଯୋଗକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବ। ଭଲ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଦେଶୀ ଓ ବିଦେଶୀ ବିନିଯୋଗକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ।
ରାଜ୍ୟ ସରକାର ସୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତି, ସେମିକଣ୍ଡକ୍ଟର, କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତା, ଗ୍ରୀନ ଏନର୍ଜି ଓ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ସ ଉତ୍ପାଦନ ଭଳି ଆଧୁନିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି। ଭୁବନେଶ୍ୱର ପୂର୍ବ ଭାରତର ଏକ ଉଦୟମାନ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଓ ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ ହବ ଭାବେ ଉଭୁକି ଆସୁଛି। ରାଜ୍ୟର ସସ୍ତା ବିଦ୍ୟୁତ ଓ ଜମି ଉପଲବ୍ଧତା ଶିଳ୍ପ ଓ ଡାଟା ସେଣ୍ଟର ପାଇଁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି।
ବିନିଯୋଗ ଓ ଶିଳ୍ପ ନୀତି ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ବିଭିନ୍ନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଟଙ୍କାର ବିନିଯୋଗ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି। ଏହି ଶିଳ୍ପ ପ୍ରକଳ୍ପଗୁଡ଼ିକ ଯୁବପିଢ଼ୀ ପାଇଁ ବ୍ୟାପକ ଚାକିରି ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବ। ଦ୍ରୁତ ପ୍ରକଳ୍ପ ଅନୁମୋଦନ, ବ୍ୟବସାୟ କରିବାର ସହଜ ପରିବେଶ ଓ ଦକ୍ଷତା ବିକାଶ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆର୍ଥିକ ବୃଦ୍ଧିକୁ ଆହୁରି ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିପାରିବ।
କୃଷି ଓ ଗ୍ରାମୀଣ ବିକାଶ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ବଡ଼ ଭୂମିକା ନିଭାଇବ।
ଓଡ଼ିଶାର ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ବସୋବାସ କରୁଥିବାରୁ ସିଚାଇ, ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ, ମାଛଚାଷ, ଦୁଗ୍ଧ ଉତ୍ପାଦନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଫସଲ ଚାଷ ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଷୀଙ୍କ ଆୟ ବଢ଼ାଇ ପାରିଲେ ଗ୍ରାମୀଣ ଅର୍ଥନୀତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ। ପର୍ଯ୍ୟଟନ, ହସ୍ତଶିଳ୍ପ, ବସ୍ତ୍ର ଶିଳ୍ପ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ମଧ୍ୟମ ଶିଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ନିଯୁକ୍ତି ଓ ଆୟ ବୃଦ୍ଧି କରିପାରିବ।
ତଥାପି ରାଜ୍ୟ ସମ୍ମୁଖୀନ କିଛି ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ବେରୋଜଗାରି, ପ୍ରାକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ, କିଛି ଅଞ୍ଚଳରେ ଶିଳ୍ପୀକରଣର ଅଭାବ ଓ ଶିକ୍ଷା-ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରର ଦୁର୍ବଳତା ଏବେ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ। ୫୦୦ ବିଲିୟନ ଡଲାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟକୁ ସମତୁଳିତ ଓ ସମାବେଶୀ ବିକାଶ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯାହାର ଲାଭ ଆଦିବାସୀ, ଗ୍ରାମୀଣ ଓ ପଛୁଆ ଅଞ୍ଚଳକୁ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିବ।
ଶେଷରେ କୁହାଯାଇପାରେ ଯେ, ୨୦୩୬ ସୁଦ୍ଧା ଓଡ଼ିଶାର ୫୦୦ ବିଲିୟନ ଡଲାର ଅର୍ଥନୀତି ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ମହାକାଙ୍କ୍ଷୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ। ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦ, ଶିଳ୍ପ ସମ୍ଭାବନା, ଉନ୍ନତ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଓ ଦୂରଦର୍ଶୀ ଯୋଜନା ରାଜ୍ୟକୁ ଏହି ଲକ୍ଷ୍ୟ ଦିଗରେ ଆଗକୁ ନେଇପାରିବ। ସରକାର, ଶିଳ୍ପ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକ ମିଶି ସଠିକ ଯୋଜନା ଓ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ପ୍ରୟୋଗ କଲେ ଓଡ଼ିଶା ୨୦୩୬ ସୁଦ୍ଧା ଭାରତର ଅଗ୍ରଣୀ ଆର୍ଥିକ ଶକ୍ତିମାନ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣନୀୟ ହୋଇପାରିବ।
